مگه نمی بینی این جا آدم نشسته

علی رغم همه مشکلات و خطراتی که وجود داشت، اما جمالی روحیه اش بسیار عالی و در خط مقدم بسیار راحت و آرام بود. حدوداً دوازده شبانه روز در خط مقدم بودیم. وقتی که در سنگر نشسته بودیم و گاهی اوقات ترکشی وارد سنگر می شد، به مزاح می گفت: «مگه نمی بینی این جا آدم نشسته؟ چرا خمپاره می فرستید، نمیگی شاید کسی شل و کور بشه؟».

یکی از کارهای بسیار جالب و آموزنده شهید در خط مقدم این بود که مرتباً در خاکها جست و جو می کرد و فشنگهای سالم و استفاده نشده رو جمع آوری و آنها رو با نفت کاملأ تمیز می کرد و در خشاب می گذاشت و گاهی می شد که یک خشاب را به همین نحو به طور کامل پر می کرد.

راوی: «همرزم شهید مبارک جمالی»

برای مطالعه «خاطرات همرزمان شهیدان» لطفاً اینجا کلیک کنید.