زهر کجا، جُعد کجا، او کجا

زهر کجا، جُعد کجا، او کجا /غیر کجا و حرم هو کجا

قطره کجا راه به دریا بَرد / اسم کجا پی به مسمّی برد

هستی ظل بسته به نورست، نور / سایه که بی نور ندارد ظهور

چون که زدم غوطه به دریای فکر / تا به کف آرم دُرِ مضمونِ بکر

هاتفی از خلوت لاهوتیان / آمد و رو کرد به ناسوتیان

گفت خداوند علیم و غفور / کرد در این آینه از بس ظهور

تاب نیاورده و از پا نشست / آینه از فرط تجلّی شکست

ذکر مَلک شد پس از آن از محن / یا حسن و یا حسن و یا حسن

«محمد علی مجاهدی»